Η Ένωση Βιομηχάνων Τυποποίησης και Ραφιναριστών (Anierac) επιβεβαίωσε ότι για το μήνα Οκτώβριο καταγράφηκε μείωση των ποσοτήτων ελαιολάδου που πουλήθηκαν στην ισπανική αγορά, η οποία αγγίζει το 24%. Πρόκειται για “μαύρα μαντάτα”, τα οποία εξηγούν και επιβεβαιώνουν τη διαπίστωση που εδώ και καιρό έχουμε κάνει στο Ελιά & Ελαιόλαδο, αλλά και στο olivenews.gr. Τελικά, φαίνεται πως η βασική, αν όχι η αποκλειστική αιτία για την καθίζηση των τιμών παραγωγού (α΄ύλης) δεν είναι άλλη από την καθίζηση της ζήτησης/ κατανάλωσης (βλ. και παρακάτω).

Σύμφωνα. λοιπόν, με τα στοιχεία που παραθέτει η OLIMERCA, για το εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο καταγράφηκε μείωση της τάξης του 18 % σε σύγκριση με τον Οκτώβριο του 2020, την ώρα που για το (κοινό) παρθένο ελαιόλαδο  οι επιπτώσεις ήταν μικρότερες, καθώς οι ποσότητες αυτές ήταν κατά 10% λιγότερες σε σχέση με την ίδια εποχή πέρυσι.

Συνολικά τον Οκτώβριο του 2021 στην αγορά διοχετεύθηκαν 58 εκατομ. λίτρα φυτικών ελαίων, εκ των οποίων τα 25 αντιστοιχούσαν στο ελαιόλαδο, τα 1,4 στο πυρηνέλαιο, ενώ τα υπόλοιπα 32 εκατ. λίτρα αφορούσαν τα σπορέλαια.

Αθροιστικά το 2021 έχουν πωληθεί στην ισπανική αγορά 257 εκατομ. λίτρα ελαιολάδου (12,5% λιγότερα από πέρυσι), με το εξαιρετικό παρθένο να κινείται σε επίπεδα της τάξης του 15% χαμηλότερα από πέρυσι.

Στο 97° τεύχος του Ελιά & Ελαιόλαδο, στο άρθρο για την κατάσταση της αγοράς έγραφα:

“Aρχή εμπορικής περιόδου και το ενδιαφέρον όλων είναι στραμμένο στο πώς θα εξελιχθεί  η αγορά, οι τιμές κ.λπ. Φέτος όμως έχει έρθει πρωταγωνιστικά στο προσκήνιο ένας άλλος παράγοντας και αυτός δεν είναι άλλος από την κατανάλωση.

Αν λοιπόν θα έπρεπε να δώσουμε την ουσία της φετινής χρονιάς με τρεις λέξεις, θα παραφράζαμε το διάσημο “είναι η οικονομία, ανόητε!” – που χάρισε την προεδρία το 1991 στον Κλίντον- λέγοντας ότι “είναι η κατανάλωση, ανόητε!”. (…), ήδη από την άνοιξη το τοπίο έχει αλλάξει και σκοτεινιάσει. Το «σύννεφο έφερε βροχή (…) έγινε η βροχή χαλάζι (…) δεν πειράζει (…)». Τότε, το 1961, με τον Μάνο Χατζηδάκι και την Αλίκη Βουγιουκλάκη, η ιστορία είχε happy end, «ξημερώνει», ενώ τώρα, αν πράγματι η κατανάλωση φέρει συννεφιά και καταιγίδα, τότε η αγορά θα νυχτώσει (…)

Είναι η κατανάλωση, ανόητε!

Μετά από πολλές δεκαετίες σταθερής ανόδου της κατανάλωσης–μιλάμε για την παγκόσμια και στις βασικές χώρες κατανάλωσης, γιατί για την Ελλάδα δεν μπορούμε να έχουμε αξιόπιστες στατιστικές– από την άνοιξη η κατανάλωση υποχωρεί και το τρένο αγκομαχάει. Βλέπε «Οι καταναλωτές δυσκολεύονται να αποδεχθούν τις υψηλότερες τιμές (15/7)», «Οι πωλήσεις έξτρα παρθένου στην Ισπανία πέφτουν για τέταρτο συνεχόμενο μήνα (29/7)», «Η μειωμένη κατανάλωση απειλεί σοβαρά την ισορροπία της αγοράς και τις τιμές (9/8)», «40% άνοδος τιμών στα ισπανικά σούπερ μάρκετ (24/8)», «Μάχη χαρακωμάτων με τις τιμές και πτώση της κατανάλωσης (13/9)».

Η κάμψη των πωλήσεων στις μεγάλες ιταλικές αλυσίδες λιανικής έχει μεταφερθεί στη βιομηχανία τυποποίησης, αυτή με τη σειρά της καθορίζει τη συμπεριφορά των εμπορικών οίκων, με τελική κατάληξη την περιορισμένη τους παρουσία στην ελληνική αγορά. Αλλά και για το επώνυμο τυποποιημένο ελαιόλαδο στα ράφια των σούπερ μάρκετ οι εκτιμήσεις αναφέρουν για μείωση των πωλήσεων κατά 8-9% το πρώτο οκτάμηνο του 2021.

Τα αίτια είναι δύο τουλάχιστον:

Πρώτον, η άνοδος των τιμών, που αποδεικνύεται ότι οι καταναλωτές δεν μπορούν να την αντέξουν και ευτυχώς που ανεβαίνουν και τα σπορέλαια γιατί διαφορετικά τα πράγματα θα ήταν πολύ χειρότερα. Το ηλιέλαιο π.χ. έχει ανέβει κατά 60% περίπου από τα 780$ στα 1250$ (τιμή ακατέργαστου, FOB, Mαύρη Θάλασσα).

Δεύτερον, ειδικά στη χώρα μας, η χαλάρωση της καραντίνας λόγω της Covid οδήγησε σε μείωση της κατανάλωσης. Νομίζω ότι μόνο το Ελιά και Ελαιόλαδο και το olivenews.gr δεν καλλιέργησαν αυταπάτες. Όμως, ήταν προφανές ότι κλεισμένος στα σπίτια του ο κόσμος θα μαγείρευε, άρα θα χρησιμοποιούσε ελαιόλαδο –άσχετα από το πού το προμηθευόταν–, όπως και επιτραπέζιες ελιές.

Αντιθέτως η Ho.Re.Ca (ταβέρνες, εστιατόρια) χρησιμοποιούν σπορέλαια και ούτε καν για τα προσχήματα δεν εφαρμόζουν τη νομική υποχρέωση να έχουν πάνω στα τραπέζια ένα σφραγισμένο μπουκαλάκι με ελαιόλαδο, ακόμη και στις πιο τουριστικές και ελαιοπαραγωγές περιοχές της χώρας.

Παρά το γεγονός ότι η πτώση της κατανάλωσης είναι κάτι περισσότερο από εμφανέστατη, ελάχιστα έχει προσελκύσει το ενδιαφέρον των πάσης φύσης «αναλυτών» και «συμβούλων». Χαρακτηριστική η περίπτωση παλαίμαχου γεωπόνου που τα τελευταία χρόνια έχει εισπηδήσει στο χώρο της αγροτικής οικονομίας και ο οποίος υποστηρίζει την άποψη πως η μείωση/σταθεροποίηση της παραγωγής θα επιφέρει αύξηση/σταθεροποίηση των τιμών. Ράβδος εν γωνία άρα βρέχει. Γιατί αν δεν υπάρχει καταναλωτική ζήτηση διατεθειμένη/ικανή να πληρώσει, τότε ποιος θα κρατήσει, και μάλιστα θα ανεβάσει τις τιμές;

Τα πεταμένα λεφτά

Υπό αυτές τις συνθήκες, τώρα ακριβώς (είναι που) θα χρειαζόμαστε τον πακτωλό των περί τα 170 εκ € που αδίκως και κακώς σπαταλήθηκαν από το ΥΠΑΑΤ για «κορωνοεπιδοτήσεις». Μάλλον είμαστε (Ελιά & Ελαιόλαδο, Olivenews.gr) οι μόνοι που δεν «χαϊδέψαμε αυτιά», που είπαμε και γράψαμε καθαρά ότι το ελαιόλαδο –και οι επιτραπέζιες ελιές– χρειάζονται επενδύσεις και όχι ψηφοθηρικές σπατάλες. Τώρα, σήμερα (είναι που) θα χρειαζόμαστε δύο γενναία –αλλά αυστηρά ελεγχόμενα– προ- γράμματα προώθησης απευθυνόμενοι στους Έλληνες καταναλωτές αντί να σκορπάμε «ελεημοσύνες» στους παραγωγούς.”

Αύριο, στο Παρατηρητήριο Τιμών θα προσπαθήσω να έχω κάποια πρόσθετα στοιχεία.

 

 

 

The post Η κατανάλωση αποδεικνύεται σαν το βαρίδι των τιμών παραγωγού appeared first on olivenews.gr.

Add new comment

ΦΑΣΑ